Texas ştatının Ostin şəhərindəki Intimate Life Ministries-in direktoru Devid Ferqyusona «911: Təcili Psixoloji yardım» silsiləsinə böyük əmək sərf etdiyinə görə minnətdarıq. Bu silsilənin hər kitabında Intimate Life Ministries-in prinsipləri ilə yanaşı Devidin də təsiri hiss olunur. Devid bizə başqaları üçün Allahın təsəllisinin, dəstəyinin və ruhlandırmasının necə olduğunu göstərir.

Eləcə də Coş Makdauellin iyirmi üç illik həmkarı Deyv Bellisə «911: Təcili Psixoloji Yardım» silsiləsində göstərdiyi köməyə görə təşəkkür edirik. Bu silsilədəki hekayələr onun «Youth in Crisis Resource» («Gənclər böhran vəziyyətlərində») proqramından götürülüb. Biz Deyvə istedadına və bu işdə iştirakına görə çox minnətdarıq.

Nəhayət, nəinki bu layihəyə inanan, həm də onu davamlı olaraq dəstəkləyən naşirimiz Word Publishing-dən Coui Pola minnətdarıq.

Lyuk qısa zamanda təpənin zirvəsinə çatmağa tələsirdi. Lakin yanında əyləşən rəfiqəsi Treysi şəhərin gecə görünüşündən zövq almaq istəyirdi. Ona görə Lyuk sürəti azaltmalı olurdu. O, Treysinin gəzintidən zövq almasını istəyirdi. Çünki Treysiyə xoş olsaydı, onda görüşləri onun da ürəyincə olacaqdı.

— Bir buna bax, Treysi! — Lyuk şəhərin sol tərəfində parlayan işıqları göstərdi. Onun nəzərdə tutduğu kimi Treysi təhlükəsizlik kəmərinin imkan verdiyi qədər ona tərəf əyildi. Onun bədəninin və saçlarının ətri valehedici idi. Treysi sol əli ilə Lyukun boynuna toxundu və sağ əlini yavaşca onun budunun üstünə qoydu. Lyukun həyəcandan kürəyi titrədi. O, az qala sükan arxasında olduğunu unudacaqdı. Özünü toplayıb sükandan möhkəm tutdu və yola baxmağa davam etdi. Lyuk indi bu gözəl gecəni korlaya biləcək qəzaya düşməyi qətiyyən istəmirdi.

— Ah, necə də gözəldir, Lyuk! Bir ora bax! Qatarın stansiyadan necə uzaqlaşdığını görürsən? — Treysi bu sözləri deyərkən isti nəfəsi ilə onun qulağını isitdi. O, sanki nəğmə oxuyurdu. Lyuk yenidən əsdiyini hiss etdi.

— Aha, çox gözəldir, — Lyuk pəncərə tərəfə baxaraq, heç bir qatar görməsə də dedi.

— Belə bir ecazkar gecədə məni buraya gətirdiyin üçün afərin sənə! — Treysi dedi. O, Lyuka tərəf əyilib onun yanağından öpdü, sonra yenə oturacağa söykəndi. Lyuk ürəyinin necə çırpındığını hiss etdi. Treysi həmişə onda ən çılğın hissləri oyadırdı. Onun zahiri görünüşü, ətri, xüsusilə də toxunuşu... o, Treysidən doya bilmirdi. O, Treysinin də ona qarşı eyni hissləri yaşadığına tamamilə əmin idi.

Bu gecə Lyuka ucuz başa gəlməmişdi. Treysi romantik görüşləri sevdiyi üçün onu bahalı fransız restoranında şam işıqları altında yeməyə dəvət etmişdi. Yaxşı görünmək üçün o, köynəklə qalstuka da pul xərcləməli olmuşdu. Xüsusilə planetariyadakı əyləncə çox pul aparmışdı. Bu cür xərclər yarım gün işləyən yuxarı sinif şagirdinin cibinə uyğun deyildi...

Buna baxmayaraq, Treysinin dalınca gedəndə Lyuk bilirdi ki, bu xərclərin çəkilməsinə dəyər. İncə qamətini gözə çarpdıran donda qız məktəblidən daha çox kino ulduzu kimi görünürdü. Buna görə boşalmış pul kisəsini doldurmaq üçün gələn həftəni iş vaxtından artıq işləməyə dəyər!

— Planetariyadakı əyləncə barədə mənə ətraflı danış, — Treysi onun dizini nəvazişlə sığallayaraq incə səslə dedi. — İnana bilmirəm ki, bir il burada yaşamağıma baxmayaraq, bir dəfə də olsun orada olmamışam!

— Planetariyanın zalında hündür günbəzşəkilli tavan var, — Lyuk dizinin üstünə qoyulan ələ fikir verməməyə çalışaraq izah etməyə başladı. — İşıqlar sönəndə tavanda xüsusi proyektorun köməyi ilə işıqlar peyda olur. Onlar ulduzlar kimi görünür, əsl gecə səmasında olduğu kimi! Sonra isə lektor bürcləri, asteroidləri, meteoritləri göstərir. Bu möhtəşəmdir!

— Astronomiyanı çox sevirəm. Gözləməyə hövsələm çatmır! — Treysi güldü. Onun gülüşü çox cazibədar idi. — Ulduzlar... necə də romantikdir!

Lyuk xəfifcə gülümsündü: əgər Treysi özünü «romantik» hiss edəcəksə, demək, o, vaxtını pis keçirməyəcək!

Təpənin başı sərin idi. Onlar maşın dayanacağından planetariyanın binasına gedərkən Lyuk Treysinin belindən tutub özünə tərəf çəkdi. Şou proqramda iki yüzdən çox adam var idi. Lakin Lyuk yalnız Treysini görürdü. Deyəsən, Treysi də baş verənlərdən zövq alırdı. Lyuk onun yanında olduğundan, onun yumşaq əllərini öz ovuclarında hiss etdiyindən məmnun idi. O, gizlicə bir öpüş qopardı. Bunun Treysinin ürəyincə olduğu açıq-aydın hiss olundu.

Şoudan sonra onlar küçəyə çıxdılar və şəhərin işıqlarından zövq almaq üçün oturacaqda əyləşdilər. Lyuk öz pencəyini Treysinin çiyninə ataraq onu qucaqlamışdı. Onlar isinmək üçün skamyada bir-birinə sıxılaraq oturmuşdular. Lyuk ehtirasının daha da alovlandığını hiss edirdi. Treysi qətiyyən müqavimət göstərmirdi, bu da Lyuku həvəsləndirirdi: onun öpüşləri daha da alovlanırdı. İstədiyi tək şey — mümkün qədər ona yaxın olmaq idi. Görünür, Treysi də bunu istəyirdi.

Onlar avtomobilə qayıdanda qucaqlaşıb öpüşməyə davam etdilər. Lyuk artıq özünü çətinliklə idarə edirdi. O, məsihçi idi və bəkarətin vacibliyini başa düşürdü. Üç il əvvəl gənclər düşərgəsində nikaha qədər bəkarətini qoruyacağı barədə Allaha vəd vermişdi. Yuxarı siniflərdə oxuduğu müddətdə vədinə sadiq qalmışdı. Bu, ay yarım əvvələ kimi — Treysi ilə qarşılaşana qədər heç də çətin olmamışdı. O, heç bir qıza qarşı bu cür hisslər yaşamamışdı. Bu, əsl susuzluq idi və günbəgün daha da artırdı.

Lyuk onu bürüyən hisslərin altında Treysini sığallaya-sığallaya üzünü öpüşlərə qərq etdi. Bu hərəkət ona tamamilə yad idi.

Elə görünürdü ki, Treysi Lyukun sel kimi yağdırdığı sevgi əlamətlərini böyük məmnuniyyətlə qəbul edir. Lyuk Allaha verdiyi vədi pozmamaq üçün iradəsini toplayıb, özünü dayanmağa məcbur etdi.

— Evə getmək vaxtıdır, — o, Treysidən könülsüz uzaqlaşaraq dedi.

— Hə, — Treysi zəif səslə dedi.

Onlar yolboyu susdular. Lyuk ehtirasını cilovlaya bilmədiyi üçün özünü narahat hiss edirdi. Bəs nə üçün o, indiyə qədər bu hissləri başqa bir qıza qarşı hiss etməyib? Nə üçün o, məhz Treysi ilə sekslə məşğul olmaq istəyirdi? Maşını sürə-sürə ilk dəfə ağlına belə bir fikir gəldi: «Əgər Treysiyə qarşı bu cür hisslər keçirirəmsə, ola bilsin, mən, həqiqətən, ona vurulmuşam!»

«Ya Rəbb, vicdanımla kompromisə getdiyim üçün məni bağışla!» — Lyuk onu evinə apararkən Treysi ürəyində dua edirdi. O öz hərəkətinə görə bakirəliyini qoruyacağı barədə Allaha verdiyi vədi az qala pozacaqdı deyə xəcalət çəkirdi. Treysinin nə Lyuk, nə də qeyri-birisi ilə həddi aşmaq fikri yox idi. Lakin bu axşam o, hisslərinə hakim ola bilmədi. Romantik şam yeməyi, şamlar, ulduzlar, Lyukun ona xoş olanı etmək istəyi — bütün bunlar olduqca gözəl idi. Lyuk o qədər incə, diqqətli, qayğıkeş idi ki, onu razı salmaq üçün Treysi hər şey etməyə hazır idi.

Amma nədənsə Lyuk vaxtında dayana bildi, yoxsa sonra çox gec ola bilərdi. Treysi bir tərəfdən rahatlıq hiss edir, digər tərəfdən isə məyus olmuşdu. Lyuk birdən elə sərt dayandı ki, sanki Treysi nəyisə düz etməmişdi. «Bəlkə mən həddindən artıq yaxın olmaq istədiyimə görə o dayandı? Yaxud kifayət qədər istəmədim? Bəlkə onu itələyəcək hansısa hərəkətə yol verdim? Yoxsa əvvəllər birlikdə olduğu qızlar kimi olmadığım üçün məyus oldu?» Yol boyu bu suallar Treysiyə rahatlıq vermirdi. O, bu gecənin Lyuk ilə sonuncu gecə olmayacağına çox ümid edirdi. Bu cür yaxşı oğlanı itirmək istəmirdi.

Treysi onların ilk görüşlərini xatırladı: həmin gün istirahət günü idi. Lyukun getdiyi məbədin gənclər qrupu dağlara xizək sürməyə getmək üçün toplaşmışdı. Treysi oraya məktəbdən olan rəfiqəsi, Lyukla eyni məbədə gedən Pollinin dəvəti ilə getmişdi. Onlar toplandıqları yerə çatan kimi yaraşıqlı gənc onun diqqətini cəlb etmişdi. Lyuk gənclər qrupunun rəhbəri idi. O, yeni gələnləri qarşılayır və onları avtobuslarda əyləşdirirdi. Lyuk yalnız ona deyil, hamıya qarşı diqqətli idi. Onların əyləncəli görüşlərinə xoş təəssüratla başlamaq üçün əlindən gələni edirdi.

Lyukun onunla eyni avtobusda gedəcəyini və ona yaxın yerdə əyləşəcəyini biləndə Treysi gizlicə sevinmişdi. Dağlara səyahət üç saata yaxın davam etdi. Bu müddət ərzində Treysi gah Polli və onun rəfiqələri ilə olan söhbətə, gah da maraqlı və şən görünən Lyukla dostlarının söhbətinə qoşulurdu. Treysi onun iti zəkasına, böyüklərə qarşı ehtiramına və hər kəsin yaxşı vaxt keçirməsinə kömək etmək arzusuna heyran olmaya bilməzdi. Lyuk bu səfərin hamı üçün xeyir-dua olmasından ötrü dua etdi. Treysi Lyukun xeyirxah məsihçi olduğunu başa düşdü və onu daha yaxından tanımaq istədi.

Bunun üçün kifayət qədər imkan var idi. Treysiyə elə gəldi ki, Lyuk da ona qarşı biganə deyil. Şənbə günü səhər yeməyi zamanı Lyuk dostu Kertislə birlikdə onun Polli ilə əyləşdiyi masada əyləşdi. Kertis Polli ilə söhbət edərkən Lyuk Treysini sual atəşinə tutdu. Onların məbədi və dağlara səyahət barədə haradan öyrənib? Hansı məbədə gedir? Nə vaxt iman edib? Xizək sürməyi çoxdanmı bacarır? Məktəbi bitirdikdən sonra nə ilə məşğul olmaq istəyir? Treysidə özünə qarşı təəssürat yaratmaq məqsədilə özündən, uğurlarından danışmaq və öyünmək əvəzinə, Lyuk onunla, onun ruhani həyatı ilə maraqlanırdı. O, nəzakətli və xoşrəftar idi. Treysi ilk dəfə idi ki, əsl centlmen adlandırılması mümkün olan on səkkiz yaşlı oğlana rast gəlmişdi. O, söhbəti mümkün qədər uzatmaq məqsədilə yavaş-yavaş yeyirdi.

Onlar xizək sürən zaman Treysi yenə də bir neçə dəfə Lyukla qarşılaşdı. Treysidən fərqli olaraq Lyuk yaxşı sürürdü. O, Treysiyə bəzi dəyərli məsləhətlər verdi. Bunu o qədər nəzakətli şəkildə etdi ki, Treysi bacarıqsızlığı və təcrübəsizliyinə görə utanmasın. Treysi yıxılanda Lyuk onun yanında idi və zədələnməyindən narahat olaraq qalxmasına kömək etdi. Sonra xizək bazasındakı evcikdə buxarının yanında ayaqlarını qızdırıb corablarını qurudanda Lyuk ona isti şokolad gətirdi. Əl barmaqlarının qəribə uyuşması onu narahat etsə də, bu barədə Lyuka heç nə demədi. Onlar bir saatdan çox söhbət etdilər, halbuki Lyuk həmin vaxtı xizək sürməklə də keçirə bilərdi. Treysi valeh olmuşdu: o, nə qədər xeyirxah, mehriban, necə diqqətli idi! Treysi inana bilmirdi ki, hamının Lyukla söhbət etməyə fürsət axtardığı bir vaxtda, Lyuk məhz ona diqqət ayırmışdı.

Geriyə qayıdanda Treysi Lyukun duanı qurtarandan və lazım olan elanları verəndən sonra onun yanında əyləşəcəyinə ümid edərək, oturacağın boş qalmasına çalışdı. Lyuk, doğrudan da, onun yanında əyləşdi, buna görə də Treysinin sevincinin həddi-hüdudu yox idi. Avtobusda, demək olar ki, hamının yatdığı bir vaxtda onlar üç saat söhbət etdilər. Onlar hər şey barədə — Məsihə necə gəldikləri, arzuları, sevimli yeməkləri, musiqiləri, filmləri və sairə barədə danışdılar. Treysi onların bu qədər ümumi tərəflərinin olmasına inana bilmirdi! Onların avtobusu məbədin dayanacağına çatmamış Lyuk onu gələn həftənin istirahət günü görüşə dəvət etdi. Treysi bu görüşə əngəl ola biləcək bütün planlarını təxirə salmağı qərara alaraq dərhal razılaşdı.

Sonrakı növbəti iki ay Treysi üçün sanki nağıllar aləmi idi. Lyuk onunla şahzadə kimi davranırdı. Onlar ilk görüşlərini musiqi sədalarının altında gölün sahilində piknik təşkil etməklə keçirdilər. Lyuk onu kinoya apardı — döyüş filminə deyil, onun bəyəndiyi romantik melodramlara; teatra getdilər, şəhərdə və şəhərin ətrafında xeyli gəzdilər; birlikdə oxudular, güldülər, dua etdilər. Onların üçüncü görüşündə Lyuk ilk dəfə Treysini öpdü. Həmin gecə Treysi Lyukun rəfiqəsi olmağın nə qədər yaxşı olduğunu düşünərək, uzun müddət yuxuya gedə bilmədi.

Lyuk nəinki əsl centlmen, nağıllardakı şahzadələrdən idi. O, Treysiyə çiçəklər verir, açıqcalar göndərir, tez-tez zəng edir, hər cür diqqət göstərirdi. Onlar birlikdə olanda, demək olar ki, həmişə qucaqlaşıb öpüşür və əl-ələ tuturdular. Lakin Lyuk heç vaxt fiziki əlaqəyə xüsusi əhəmiyyət vermirdi. Bugünkü gecəyə qədər...

Lyuk Treysinin evinin qarşısında maşını saxladı və həmişə olduğu kimi onun qapısını açmaq üçün maşının ətrafına fırlandı. Onlar gecənin sərinliyində üz-üzə dayanmışdılar.

— Treysi, mən... Mən çox təəssüf edirəm... Xahiş edirəm, məni bağışla, — Lyuk duruxa-duruxa dedi. — Mənə... sadəcə... mənə səninlə olmaq o qədər xoş idi ki... — Onun səsi get-gedə daha da yavaş çıxırdı və Treysi onun danışmağa çətinlik çəkdiyini başa düşdü.

— Hər şey qaydasındadır, Lyuk, — o, ruhlandırıcı səslə dedi. — Sən o qədər mehribansan ki, sənin pis bir şey etmək istəmədiyini bilirəm. Yaxşı ki, biz vaxtında dayandıq. Təşəkkür edirəm sənə.

O, bir qədər susduqdan sonra soruşdu:

— Olar, sabah sənə zəng edim?

Treysi gülümsəyərək cavab verdi:

— Əlbəttə, sənin zəngini gözləyəcəyəm.

Lyuk onun yanağından öpdü və Treysi evə getdi. O, pəncərənin qarşısında dayanıb Lyukun maşınının necə uzaqlaşdığına baxırdı. «Hətta bu gün də o özünü əsl centlmen kimi apardı, — Treysi arzulara dalaraq düşünürdü, — hisslərinə qapıldığı üçün üzr istədi, mənə zəng etmək üçün icazə istədi. Mən ondan incimirəm və sabahkı günü səbirsizliklə gözləyirəm. Bizim münasibətlərimizdə xüsusi nəsə var. Ola bilsin ki, bu, əsl məhəbbətdir».

Lyuk öz beysbol dəbilqəsinin günlüyünü düzəldib, müdafiə mövqeyində yerini tutdu. Alüminium toxmaqla bir-neçə sınaq zərbəsi edərək ortağına qışqırdı:

— Daq, mən hazıram!

Lyukdan iyirmi metr məsafədə dayanan Daq Şou strayk-zonaya ilk topu atan avtomata bir neçə xırda pul saldı. Lyuk toxmaqla zərbə vurdu və top meydanın hüdudlarından uzağa uçdu.

— Əla zərbə idi, Lyuk! — Daq qışqırdı.

Daq Şou və onun həyat yoldaşı Cenni Lyukun getdiyi məbəddə gənclərlə məşğul olan könüllülər idilər. Daq və Lyuk gənc xidmətçilər üçün ənənəvi şənbə səhər yeməyindən yenicə qayıtmışdılar. Onlar idman, xüsusilə də beysbol həvəskarı idilər. Ayda ən azı bir və ya iki dəfə beysbol meydanına getməyə çalışırdılar.

Lyukun toxmağının yüngülcə toxunduğu ikinci top baza tərəfə uçdu. O, növbəti iki topu tuta bilmədi.

— Sən düz üstünə vurmaqdansa, topu havada fırladırsan, — Daq dedi. — Zərbəni dəqiqləşdir və hündürdən götür.

— Çox sağ ol, başa düşdüm, — Lyuk burnunun altında dedi və topu uğurla tutdu.

— Bax, indi əla, afərin! — Daq alqışlayaraq dedi.

Məşqlərini başa çatdırandan sonra Daqla Lyuk hərəsi bir şüşə qazlı su alıb, yaxınlıqdakı stolda əyləşdilər. Beysbol barədə söhbət qurtaranda, Daq dedi:

— Deyəsən, sən Treysi Lokhartla görüşürsən.

— Bəli. Biz görüşürük, — Lyuk bütün fikrini sodalı suya cəmləyərək həvəssiz cavab verdi.

— Pis qıza oxşamır, ağıllı və suyuşirindir.

Lyuk başını tərpətdi:

— Doğrudur, çox yaxşı qızdır.

Daq Lyukun əhval-ruhiyyəsini başa düşdü:

— Nəsə ürəyincə deyil? Hər şey qaydasındadır? Treysi ilə münasibətlərini nəzərdə tuturam.

— Mənə elə gəlir ki, səninlə bu barədə danışmalıyam, — Lyuk dərindən nəfəs alaraq dedi.

— Nə olub?

Lyuk qazlı sudan bir qurtum içdi:

— Bilirsən, bizimlə nə baş verdiyini anlaya bilmirəm. Dünən axşam duada Allaha dedim ki, əgər O, bu barədə kiminləsə danışmağımı istəyirsə, qoy bu adam sən olasan. Etiraz etmirsənsə münasibətlərimiz barədə sənə danışıb bir neçə sual verərdim.

— Əlbəttə, buyur, — Daq cavab verdi. — Mən həmişə səni dinləməyə hazıram və gücüm çatan köməyi etməyə şad olaram.

Lyuk dağlara səyahət edərkən Treysi ilə necə tanış olduqlarından danışdı. Həmçinin onunla bir avtobusda getməyə necə çalışdığından, hər fürsətdə onunla söhbətə can atmasından bəhs etdi. Onların görüşləri və iki ay ərzində bir-birinə necə yaxın olmaları barədə danışdı. Daq gülə-gülə Lyukun əzmkarlığına və bacarığına görə təriflədi. Lyuk cavabında gülümsədi.

Sonra Lyuk keçən həftə planetariyə getmələrindən danışdı. Xırdalıqlara varmadan o, Daqa bakirliyini qoruyacağı barədə Allaha verdiyi vədi az qala necə pozacağını dedi. Lyuk baş verənlərdə öz təqsirini boynuna aldı. O, kəkələyə-kəkələyə çətinliklə danışırdı. Sonda özünü hönkürməkdən güclə saxladı.

— Lyuk, həmin istirahət günlərində sənin nələr yaşadığını və narahatlığını başa düşürəm, — Daq dedi. — Mən bir dost kimi sənə acıyıram, çünki səni sevirəm. Mən səninlə fəxr edirəm. Axı sən nə də olsa, sonda düzgün hərəkət etmisən. — O, Lyukun çiyninə vurdu.

— Çox sağ ol, — Lyuk dedi. — Məni başa düşəcəyini bilirdim.

— Bəs indi sizin münasibətləriniz hansı mərhələdədir? — Daq davam etdi. — Siz ayrılmısınız?

— Bütün məsələ də elə bundadır, — Lyuk cavab verdi. — Bilirsən... biz... bunu etmədiyimizə görə o, çox sevindi. O məndən küsmür, nə də baş verənlərə görə ittiham edir. Biz bu həftə bir neçə dəfə telefonla danışmışıq. O mənimlə görüşməyə davam etmək istəyir.

— Bəs baş verənlərdən sonra ona münasibətin necədir? — Daq soruşdu.

Lyuk başının üstündə uçan milçəyi qovdu:

— Mən bilmirəm, Daq. Elə səninlə bu barədə danışmaq istəyirdim.

— Buyur.

— Bilirsən, indiyə qədər buna bənzər hisslər yaşamamışam, — Lyuk izah etməyə başladı. — Mən həmişə Treysi ilə birlikdə olmaq istəyirəm. Amma bir yerdə olanda... ona toxunmaq, öpmək istəyirəm... Qısası, az qala problem yaşamağımıza səbəb olanları etmək istəyirəm. Səncə, mən ona aşiq olmuşam?

— Həqiqətən sevib-sevmədiyini bilmək istəyirsən? — Daq gülümsündü.

— Əvvəllər başqa qızlarla görüşəndə heç vaxt sevgi barədə düşünməmişəm, — Lyuk izah etdi. — Treysi ilə hər şey başqadır. Mən sadəcə bilmək istəyirəm ki, bu, əsl sevgidir?

— Yaxşı, bəs sən özün nə düşünürsən, əsl sevgi nədir? — Daq soruşdu.

Lyuk çiyinlərini çəkdi:

— Yəqin ki, bu, hansısa xüsusi hissdir.

— Gəl başqa tərəfdən baxaq. Səncə, sevgi özünü nədə göstərir?

Lyuk yenə də zəhlətökən milçəyi qovdu.

— Demək çətindir... yəqin ki, iki nəfərin birlikdə gəzib, əl-ələ tutmağında...

Daq cins şalvarının arxa cibindən dəri cildli İncil kitabını çıxartdı.

— Mən kollecdə Cenni ilə yeni tanış olduğum vaxtlarda bu suallara eynilə belə cavab verərdim, — o, səhifələri çevirərək dedi. — Mən iki ayə oxumaq istəyirəm. Vaxtilə bu ayələr mənə əsl sevginin nə olduğunu anlamağa kömək etdi. Bu, Efeslilərə məktubun beşinci fəslinin iyirmi səkkiz və iyirmi doqquzuncu ayələridir. — Daq lazım olan səhifəni açıb oxumağa başladı: — «Kişilər öz arvadlarını belə sevməlidirlər...»

— Dayan, Daq, — Lyuk onun sözünü kəsdi. — Axı biz nikah haqqında deyil, sevgi barədə danışırıq. Mən ər deyiləm, yaxın zamanda da ər olmağa hazırlaşmıram. Mən Treysi ilə evlilik barədə düşünmürəm. Əvvəlcə onu sevib-sevmədiyimi müəyyən etməliyəm!

— Narahat olma, dostum! — Daq gülərək cavab verdi. — Mən səni onunla evlənməyə məcbur etmək fikrində deyiləm. Sadəcə istəyirəm başa düşəsən ki, Allah əsl sevgiyə necə baxır. Burada sevgi tərifi birbaşa ər və arvadlara aiddir. Buna baxmayaraq, o, istənilən münasibətlərə aid edilə bilər.

Lyuk bir anlıq fikrə getdi.

— Nə deyim, yaxşı, qoy belə olsun, — nəhayət, o, cavab verdi.

Daq oxumağa davam etdi:

— «Ərlər də eyni şəkildə arvadlarını öz bədənləri kimi sevməlidirlər. Arvadını sevən özünü sevir. Çünki heç kim heç zaman öz vücuduna nifrət etməz. Əksinə, Məsih cəmiyyətə yanaşdığı kimi onu bəsləyib qayğısına qalar».

— Mən həmişə elə düşünürdüm ki, məsihçilər özlərindən çox başqalarını sevməlidirlər, — Lyuk dedi.

— Biz Allahı özümüzdən çox sevməliyik, — Daq izah etdi. — Lakin Mattanın Müjdəsinin iyirmi ikinci fəslində Məsihin böyük tapşırığına əsasən, biz yaxınımızı özümüz kimi sevməliyik. «Yaxın» anlayışına hamı daxildir: valideynlər, qardaşlar, bacılar, dostlar, həyat yoldaşları.

— Məgər özünü sevmək doğrudur? — Lyuk təkidlə soruşdu. — Demək istəyirəm ki, məgər bu, eqoistlik deyil?

— Paul burada eqoistlik barədə danışmır, — Daq izah edir. — Hamımız əsas ehtiyaclarımızın təmin olunmasının qayğısına qalırıq: bizim qidalanmağa, yatmağa, maşında təhlükəsizlik kəməri taxmağa, ruhən böyümək üçün Kəlamı oxumağa ehtiyacımız var. Paul deyir ki, biz öz qayğımıza qaldığımız kimi, başqalarının da qayğısına qalmalıyıq. Başqa sözlə, bu o deməkdir ki, əsl sevgi — başqasının xoşbəxtliyinin, sağlamlığının və ruhani böyüməsinin bizim üçün şəxsi ehtiyaclarımız qədər vacib olmasıdır.

Lyuk başını yırğaladı:

— Əgər sevgi sənin dediyin kimidirsə, onda o, heç də hiss deyil. Sevgi — başqa adamlarla necə davrandığındır, onların qayğısına özün kimi qalmağındır.

Daq cavabında başını tərpətdi:

— Məsələn, Treysi ilə səndə olduğu kimi, güclü hissləri bəzən sevgi adlandırırlar. Çünki kinolarda və mahnılarda bu, məhz belə təqdim olunur. Əlbəttə, sevgi güclü hisslərlə müşayiət oluna bilər. Amma sevgi onlarsız da keçinə bilər. Çünki sevgi — hərəkətdir, öz qayğısına qaldığı qədər, başqasının da qayğısına qalmaqdır.

Beləcə onlar iyirmi dəqiqəyə yaxın danışdılar. Sonda Daq qısaca dua etməyi təklif etdi. Duadan sonra o geyindi və dedi ki, həyat yoldaşı Cenni ilə birlikdə idarə etdikləri kiçik mətbəədə ona təcili kömək lazımdır. Lyuk da getməli idi. O, Treysinin maşını üçün onunla birlikdə yeni akkumulyator almağa söz vermişdi. Ayrılmazdan qabaq Daq Lyuka onların danışdıqlarını Treysi ilə münasibətlərinə tətbiq etməsini təklif etdi. Bu təklifin onun üçün gözlənilməz və sərt bir sınaq olacağını Lyuk heç ağlına belə gətirmirdi.

Səhər ailə həkiminin zəngindən sonra Treysi ilə anası dayanmadan ağlayırdı. Adətən, həkim Dunkan şənbə günləri pasiyentləri ilə danışmırdı. Lakin bu gün, onun dediyinə görə, istisna vəziyyət idi. Treysi cümə günü onun qəbulunda olmuşdu. O, həkimə demişdi ki, vaxtaşırı barmaqları keyiyir. Treysi özü buna çox da əhəmiyyət vermirdi. Anası hər ehtimala qarşı onu həkimə getməyə razı salmışdı. Həkim Dunkan qoyulmuş diaqnoz barədə məlumat verməyi vacib hesab etdiyi üçün onlara zəng etmişdi.

— Dağınıq skleroz? — həkimlə söhbət edən Treysinin anası soruşdu. — Mən bu barədə nələrsə eşitmişəm... Bu nə deməkdir?

Ceki Lokhart özünü çətinliklə ələ aldı:

— Bu, mərkəzi sinir sisteminin xəstəliyidir, qızım. O, baş və bel sinirini zədələyir. Heç kim onun nədən yarandığını və necə müalicə etmək lazım olduğunu bilmir. Yayılmağından asılı olaraq o... əlilliyə gətirib çıxara bilər. — Ceki özünü saxlaya bilməyib hönkürdü.

— Əlilliyə? Hansı əlilliyə?! — Treysi dəhşət içərisində qışqırdı. — Ana, bu nədir? Mənimlə nə baş verəcək?

İzah üçün bir neçə dəqiqə vaxt lazım oldu. Hər ikisi — ana-bala artıq göz yaşlarını saxlaya bilmədilər. Ceki xəstəliyin əlamətlərinin necə peyda olduqları kimi, eləcə də uzun müddətə yoxa çıxa biləcəklərini deyərək, Treysini və özünü sakitləşdirməyə çalışırdı. Amma müalicəsi tapılmasa və Rəbb möcüzəli şəkildə müdaxilə etməsə, zaman keçdikcə Treysinin əlləri, ayaqları, dili tutula və başqa orqanları fəaliyyətini dayandıra bilərdi. Qızının birbaşa sualına cavab olaraq, Ceki dedi ki, bu xəstəlik sonda ölümlə nəticələnə bilər.

Treysi göz yaşlarını silərək, Lyuku qarşılamaq üçün çölə çıxdı. Yeni akkumulyator almaqdan ötrü onun tərəfindən edilən kömək çox xoş idi. Həmin vaxt Ceki kədərli xəbəri çatdırmaq üçün keçmiş həyat yoldaşına zəng etdi. Treysinin atası ikinci həyat yoldaşı ilə başqa ştatda yaşayırdı.

Treysi evin qabağındakı pilləkəndə əyləşərək, gözlərini boşluğa zillədi. O, Lyukun bu xəbəri necə qarşılayacağını düşünürdü. Treysi heç vaxt barmaqlarının keyiməsi barədə Lyuka deməmişdi. Birincisi ona görə ki, bu onun üçün adi narahatlıqdan başqa bir şey deyildi. Həm də problemə ciddi yanaşmadığı üçün onun haqqında xatırlatmağı da lazımlı hesab etməmişdi. İkincisi isə, Lyuk o qədər yaxşı oğlan idi ki, Treysi onun xoşuna gəlmək üçün hər şeyə hazır idi. Özünün «çatışmazlıqları» barədə danışmaq ona ağlasığmaz gəlirdi.

Lakin indi o, bunu etməli idi. Əgər ona danışmasa, gec-tez bunu kimsə başqası edəcəkdi. Onda hər şey daha pis olacaqdı. Treysi bu xəstəliyə görə Lyukun ondan uzaqlaşa biləcəyindən qorxsa da, hiss edirdi ki, onu sevirsə (buna tamamilə əmin idi), bütün həqiqəti ona danışmalıdır. Lyuku gözləyənə qədər bu sual onu üzürdü: «Görəsən, Lyuk ona danışacağım problemə baxmayaraq, yanımda qalacaq qədər məni sevirmi?» Bu sualın arxasında başqa sual yaranmışdı: «Ümumiyyətlə, o məni sevirmi?» Treysi bu barədə hətta düşünmək belə istəmirdi.

Lyukun maşını onların evinin yanında dayanan kimi Treysi özünü onun maşınına atdı. Lyuk onun gözlərinin qızardığını dərhal gördü.

— Treysi, sən ağlamısan? — o, narahatlıqla soruşdu. — Nə olub?

Treysi göz yaşları içində boğula-boğula xəbəri ona çatdırdı. O, Lyukun yanında ağladığına görə özünü narahat hiss etsə də, özü ilə bacara bilmirdi. Amma indi bunun heç bir əhəmiyyəti yox idi. Onun nə vaxtsa əlil ola biləcəyi ilə müqayisədə indi ağladığı üçün gözəl görünməməsinin heç bir mənası yox idi.

Lyukun reaksiyası bütün gözləntilərini üstələdi. Əgər Lyuk «nə etmək olar, Allah sənə şəfa versin» deyərək, cüzamlıdan qaçırmış kimi onu səkidə qoyub uzaqlaşsaydı, Treysi təəccüblənməzdi. Çünki Lyuk kimi oğlan özünə onlarla sağlam qız tapa bilərdi. Ancaq bunun əvəzinə o, nəvazişlə Treysinin əllərini öz əlinə alaraq, göz yaşları içində xəstəliyi barədə danışan qıza diqqətlə qulaq asırdı. Lyuk ona necə kömək edə biləcəyi barədə soruşdu, ona təsəlli verib, ruhlandırmağa çalışdı və onunla qalacağına söz verdi.

Onlar avtomağazaya çatanda Lyuk maşından düşmək üçün ona kömək etdi. Onlar akkumulyator aldılar, sonra Lyuk onu Treysinin avtomobilinə quraşdırdı. Getməzdən qabaq o, Treysini öpdü.

Lakin sonradan Treysinin ağlına belə fikirlər gəldi: görəsən, bu, onların sonuncu görüşləri deyildi? Görəsən, onun nəvazişi, xeyirxahlığı, diqqəti saxta deyildi? Görəsən, həmin an o, Treysidən mümkün qədər tez qurtulmaq barədə düşünürdümü? Yoxsa o, elə göründüyü kimi səmimi idi? Bəlkə o, əsl sevginin nə olduğunu onların tanışlığının ilk iki ayında nümayiş etdirdiyindən daha yaxşı bilirdi?

— Axşam saat altıya qədər Lyuk mini-çap mətbəənin yaxınlığında maşında əyləşmişdi. Cenni Şou qapının üzərinə asılmış lövhəni «BAĞLIDIR» sözü yazılmış tərəfinə çevirmək üçün binadan çıxan kimi Lyuk ona tərəf gəldi. Onun narahat olduğu üzündə hiss olunurdu.

— Salam, Lyuk, — Cenni onu salamladı. — Nəsə baş verib?

— Səninlə və Daqla bir az danışmaq istəyirəm.

— Əlbəttə, Lyuk, buyur içəri. — Cenni qapını örtüb, onu xidməti otağa apardı. Daq artıq kompüteri söndürmüşdü.

Lyuk onlara Treysinin xəstəliyi barədə danışdı. Daqla Cenni xəbərdən sarsıldılar; onlar evə gedəndə Treysiyə baş çəkməyi qərara aldılar.

— Səninlə səhərki söhbətimizdən sonra mən əsl məhəbbətin nə olduğunu daha yaxşı başa düşməyə başladım, — Lyuk davam etdi. — Mən onu Treysiyə göstərmək istədim. Lakin belə olacağını qətiyyən ağlıma gətirməmişdim! Demək istəyirəm ki, Treysi çox yaxşı qızdır. Lakin zaman keçdikcə xəstəliklə əlaqədar çox şey dəyişəcək. O, yəqin ki, daha xizək və velosiped sürə bilməyəcək, üzməyi bacarmayacaq. Əgər biz evlənsək, — mən demirəm ki, biz bunu planlaşdırırıq, — amma əgər evlənsək, o, cinsi əlaqədə ola və uşaq dünyaya gətirə biləcəkmi? Əsl sevginin «sevirəm, vəssalam» olduğunu başa düşürəm. Amma məndə nöqtə yerinə böyük bir sual işarəsi dayanıb!

Daq və Cenni əllərini gənc dostlarının çiyninə qoydular.

— Lyuk, bu gün sənin üçün ağır gün olub, — Cenni dedi. — Çox təəssüf edirik. İkiniz üçün dua edəcəyik.

— Çox sağ olun. Bu mənim üçün çox vacibdir.

Sonra Daq ona dedi:

— Lyuk, gələcəkdə bizi nə gözlədiyini yalnız Allah bilir. Treysi ilə bütün ömrünü ər-arvad kimi birlikdə keçirməyin lazım olub-olmadığını yalnız Ona məlumdur. Sən bu vəziyyəti Allaha həvalə etməlisən. Hər şey Onun əlindədir. Çünki bu məsələ gələcəyə aiddir. De görüm, Treysi səni əvvəlki kimi cəlb edirmi? Mən yalnız zahiri görünüşü nəzərdə tutmuram.

Lyuk cavab verməzdən qabaq bir anlıq fikrə getdi:

— Əlbəttə, Treysi yaxşı qızdır. O, ağıllı, həm də çox şəndir. Bizim onunla o qədər oxşar cəhətlərimiz var ki... Düzdür, məni onda ilk cəlb edən xarici görünüşü olmuşdu. Lakin onda yalnız gözəllik deyil, çoxlu başqa xüsusiyyətlər var.

— Görünür, Treysi sənin üçün çox dəyərlidir, — Cenni qeyd etdi.

Lyuk başını tərpətdi:

— Bəli, elədir.

— Belə olan halda, əgər onun xoşbəxtliyi, sağlamlığı və ruhani inkişafı sənin üçün özününkü kimi vacibdirsə, sən heç nə itirməyəcəksən. Əsas onu Müqəddəs Yazıların öyrətdiyi kimi sevməkdir. Əgər Rəbbə məqbul olacaqsa və siz nə vaxtsa evlənsəniz, münasibətlərinizin əsasında saxta deyil, əsl sevgi dayanacaq.

Lyuk bir qədər düşündükdən sonra soruşdu:

— Yaxşı, bəs mən indi nə edim? Xüsusilə bu gün onun öyrəndiklərini nəzərə alsaq, Treysiyə öz sevgimi necə göstərəcəyim barədə bəlkə siz mənə yol göstərəsiniz?

Daq və Cenni bir neçə dəqiqə ərzində Lyuka öz məsləhətlərini təklif etdilər. Hər üçü sağollaşmaq üçün ayağa qalxanda, Lyuk onları qucaqlayıb minnətdarlıq etdi. Lyuk onlara dedi ki, indi Treysiyə baş çəkməyə gedəcək. Onlar da öz mini-çap mətbəələrini bağlayandan sonra ona qoşulacaqlarına söz verdilər.

Lyuk yolüstü Treysiyə açıqca aldı. O, məhz Treysinin xoşuna gələ biləcək açıqcanı — sentimental-romantik deyil, sadə, gözəl güllərlə bəzədilmiş və içərisində yazmaq üçün yeri olanını seçdi.

O, cəmi bir neçə sətir yazdı. Çünki bilirdi ki, hələ çox açıqcalar, məktublar və söhbətlər olacaq: «Treysi, sən çox yaxşı qızsan! Bu sınağın öhdəsindən gələ biləcəyinə əminəm. Mən həmişə yanında olacağam və sənə kömək edəcəyəm». Bir neçə saniyə qələmi əlində oynadandan sonra o, son sözlərini yazdı. Həmin sözlər indi onun üçün daha böyük əhəmiyyət daşıyırdı: «Sevgi ilə, Lyuk».

Coş Makdauell Amerikada tanınmış vaiz, yazıçı, eləcə də dünyanın müxtəlif yerlərində müjdəçilik və şagirdliklə məşğul olan «Campus Crusade for Christ» beynəlxalq missioner təşkilatının nümayəndəsidir. O, 128 dilə tərcümə edilmiş 150-dən çox kitabın müəllifi və həmmüəllifidir. Coş və həyat yoldaşı Dotti təxminən yarım əsrdir ki, evlidir. Onların dörd övladı və on nəvəsi var.

Ed Styuart bir çox məsihçi kitabının müəllifi və həmmüəllifidir. Böyük yazıçılıq təcrübəsinə malik olan Ed Styuart Coş Makdauell ilə birlikdə gənclər üçün bədii ədəbiyyat üzərində çalışmışdır. Sonradan böyüklər üçün də dörd triller-romanı yazmışdır. Ed və həyat yoldaşı Kerolun iki böyük övladı və dörd nəvəsi var.