Texas ştatının Ostin şəhərindəki Intimate Life Ministries-in direktoru Devid Ferqyusona «911: Təcili Psixoloji Yardım» silsiləsinə böyük əmək sərf etdiyinə görə minnətdarıq. Bu silsilənin hər kitabında Intimate Life Ministries-in prinsipləri ilə yanaşı Devidin də təsiri hiss olunur. Devid bizə başqaları üçün Allahın təsəllisinin, dəstəyinin və ruhlandırmasının necə olduğunu göstərir.

Eləcə də Coş Makdauellin iyirmi üç illik həmkarı Deyv Bellisə «911: Təcili Psixoloji Yardım» silsiləsində göstərdiyi köməyə görə təşəkkür edirik. Bu silsilədəki hekayələr onun «Youth in Crisis Resource» («Gənclər böhran vəziyyətlərində») proqramından götürülüb. Biz Deyvə istedadına və bu işdə iştirakına görə çox minnətdarıq.

Nəhayət, nəinki bu layihəyə inanan, həm də onu davamlı olaraq dəstəkləyən naşirimiz Word Publishing-dən Coui Pola minnətdarıq.

Dəhlizdə ayaq səslərini eşidən balaca qız qorxudan donub qaldı. O, babası ilə nənəsinin evində qonaqlar üçün nəzərdə tutulan yataq otağında tək idi. Qız fikirləşdi ki, çarpayının altında gizlənmək yaxşı olar. Lakin qapının qulpunun burulduğunu görəndə, artıq gec olduğunu anladı. Qız yorğanı başına çəkib, onu tapmayacağına ümid edərək gizləndi.

Qız onun otağa necə girdiyini eşitdi.

— Dovşanım, gələn babadır, — pıçıltı səsi eşidildi. — Nənən yatıb. Biz gizli oyunumuzu oynaya bilərik.

Balaca qız yerində büzüşərək, bambalaca ola və ya tamamilə yoxa çıxa bilmədiyinə görə təəssüf edirdi. O, babasının «gizli oyun»larını xoşlamırdı. Babası onun xoşuna gəlmədiyi yerlərinə toxunurdu. Amma qız bu barədə heç kimə deyə bilmirdi, çünki babası bunun sirr olduğunu söyləmişdi. Bundan başqa, o, «gizli oyun»lara görə özünün də problemə düşəcəyindən qorxurdu.

Qız otağın qapısının necə bağlandığını eşitdi.

— Dovşanım, gizlənmə, — babası pıçıldadı.

O, çarpayının ayaq hissəsində nəvəsini əl ilə yoxlayıb tapanda, qız daha da büzüşdü. Yavaş-yavaş yorğanı onun üstündən çəkəndə isə qız dilləndi:

— Nə olar, baba, gəl bu gün oynamayaq. Xahiş edirəm, etmə.

— Yox, dovşanım, biz oynamalıyıq, — babası süni nəvazişlə dedi. Onun əlləri qızı tutmağa çalışırdı.

Qız bacardığı qədər büzüşdü.

— Yox, baba, etmə! Yox, yox, baba, xahiş edirəm!..

— Oyan! — Enn hiss etdi ki, kimsə onun çiynini silkələyir. — Enn, pis yuxu görürsən, oyan. — Qızı oyadan səs babasına yox, rəfiqəsi Hizerə məxsus idi.

Hizer onu silkələməyə davam etdi. Nəhayət, Enn oyandı. Otaq qaranlıq idi. Qəfildən Enn məbədin yay düşərgəsində, yuxu çantasında olduğunu xatırladı. Ondan və Hizerdən başqa balaca evdə daha dörd qız var idi. Onların nəsihətçisi Cenni Şou da orada idi.

Enn dərindən nəfəs aldı. Gördüyü dəhşətli yuxuda olduğu kimi, indi onun altı deyil, on dörd yaşı var idi. Həm də o, babasının yanında yox, gənclər düşərgəsindəki dostlarının yanında idi. Ancaq kabus dolu yuxudan sonra dağlarda yerləşən balaca evdə havanın sərin olmasına baxmayaraq, o, tər-suyun içində idi. Ürəyi o qədər bərk çırpınırdı ki, sanki sinəsindən qopub çıxacaqdı.

— Enn, yaxşısan? Hizer pıçıltı ilə soruşdu. — Yuxuda «Yox, baba, yox!» deyə qışqırırdın. Elə bil kimsə səni incidirdi.

Qaranlıqda Enn dostunun üz cizgilərini çətinliklə sezirdi.

— Hər şey yaxşıdır, Hizer. — Enn dedi. — Sadəcə pis yuxu görürdüm. Narahat olma, hər şey yaxşıdır.

— Sən elə qıvrılır, elə qışqırırdın ki, sanki baban səni balta və ya başqa bir şeylə təqib edir — deyə Hizer boğuq səslə davam etdi.

— Səni oyatdığıma görə bağışla, — Enn yuxusunu müzakirə etməkdən yayınaraq dedi. — Mən başqalarını da oyatmadım ki?

— Narahat olma, — Hizer onu inandırdı. — Hamı ölü kimi yatıb.

Enn Kassidi Hizer Uellsi ən yaxşı rəfiqə hesab edirdi. Hizer onun üçün bacı kimi idi, çox qayğıkeş və həmişə kömək etməyə hazır idi. Ennin anası onu məsihçi orta məktəbinə qoyanda, onlar beşinci sinifdə oxuyurdular və elə o vaxtdan da dost olmuşdular. Anasının bu qərarı Ennə qəribə görünmüşdü, çünki onların ailəsində heç kim məbədə getmirdi. Amma buna baxmayaraq, nəticədə hər şey son dərəcə yaxşı oldu.

Elə həmin vaxtlarda Enn həyatında mühüm rol oynayan iki nəfərlə tanış olmuşdu. Əvvəlcə o, sinif yoldaşı Hizer Uellslə dost olmuşdu, sonra bazar günü ibadətdə İsa Məsihə iman etmişdi. Bu, oktyabr ayında baş vermişdi. O vaxtdan bəri Enn ona bacı kimi olan Hizerlə birlikdə hər bazar günü məbədə gedirdi.

— Yuxuda nə görmüşdün ki? — deyə Hizer təkid etdi.

Enn ona cavab vermək istəmirdi. O, bu yuxunu dəfələrlə görmüşdü. Hər dəfə eyni yuxunu görəndə, özünü murdar və sarsılmış hiss edirdi. O, bunun adi pis yuxu deyil, acı xatirələr olduğunu yaxşı başa düşürdü.

— Dəhşətli heç nə görmədim, — Enn həqiqəti gizlətdiyini anlayaraq cavab verdi. — Gəl yataq.

— Babanla problemin var? — Hizer əl çəkmədi. — Bunun üçün dua edə bilərəm?

Ennin Hizerdə çox dəyərləndirdiyi keyfiyyətlərdən biri də onun hər hansı problemin həlli üçün dua etməyə hazır olması idi.

— Babam iki il əvvəl ölüb — deyə Enn cavab verdi.

— Oh, üzr istəyirəm, sadəcə düşünürdüm ki... — Hizer nə deyəcəyini bilmədi.

— Hər şey yaxşıdır, Hizer, gəl yataq. Sabah səhər dua saatımız olacaq?

— Əlbəttə. Səhər yeməyindən sonra.

— Yaxşı. Gecən xeyrə qalsın, — Enn pıçıltı ilə dedi. — Hər şeyə görə çox sağ ol.

— Xeyrə qarşı.

Hizer dərhal yuxuya getdi, onun sakit nəfəsi eşidilirdi. Enn isə yata bilmirdi. «Mən sənə tam həqiqəti demədim, Hizer, — Enn öz-özünə pıçıldadı. — Babamla heç bir problemim yoxdur, o, artıq ölüb. Amma onun mənə nə etdiyini bu günədək heç kimə deməmişəm. O qədər utanıram ki, bu barədə kiməsə deməyə də qorxuram. Mən acı xatirələrimdən qurtula bilmirəm. Bəlkə də bu barədə səninlə dua etmək istəyərdim».

Ertəsi gün səhər yeməyində Cenni Şounun nəzarət etdiyi balaca ev artıq üçüncü dəfə idi ki, ən təmiz ev kimi mükafat qazandı. Hizer Uells, həmişə olduğu kimi, uca səslə onu təbrik edib alqışladı. Enn isə, həmişəki kimi, onun arxasında dayanmışdı. Çoxları qızların dostluq etdiyinə inanmırdı, çünki onlar çox fərqli idilər. Hizer emosional və səmimi, Enn isə qapalı və sakit idi. Lakin buna baxmayaraq, Hizer Enni heç vaxt diqqətsiz qoymurdu. Bu da Ennin ən yaxın dostunda qiymətləndirdiyi başqa bir keyfiyyəti idi.

Səhər yeməyindən sonra Ennin və Hizerin dua saatları var idi. Onlar, adətən, bu saatı sevdikləri tirin üstündə oturaraq keçirirdilər. Müqəddəs Kitabı açmazdan əvvəl Enn Hizerlə gecə olan qısa söhbətlərindən sonra onu narahat edən məsələyə qayıtdı.

— Duamıza başlamazdan əvvəl səndən üzr diləmək istəyirəm.

— Nəyə görə? — Hizer maraqla Ennə baxdı.

Enn əsəbi şəkildə tirin üstündə qurdalandı. Bu barədə danışmaq ona çətin idi.

— Gecə sənə dedim ki, babamla heç bir problemim yoxdur.

— Hə. Axı o, iki il əvvəl dünyasını dəyişib, düzdür?

— Əslində, sənə tam həqiqəti deməmişəm.

— Onun ölümü ilə bağlı?

— Yox, problemlə bağlı.

— Sənin babanla problemin olub? Gecə kabusunun da səbəbi budur?

Pis yuxunu xatırlayan Ennin kürəyindən üşütmə keçdi. O, başını aşağı salıb, ayaqqabısının ucu ilə torpaqdakı şam iynələrini tərpədirdi. Nəhayət, o dilləndi:

— Mən bu barədə heç kimə deməmişəm, hətta valideynlərimə də.

Hizer dostunun əlindən tutdu. Sanki Enn üçün danışmağın nə qədər çətin olduğunu başa düşürdü.

— Enn, narahat olma, mən yanındayam, — deyə onu sakitləşdirməyə çalışdı. — Mənə hər şey danışa bilərsən.

— Hər şey dörd yaşım olanda başladı. İldə bir neçə dəfə valideynlərim məni həftəsonu babamgilə aparırdılar. Nənə mağazaya gedəndə və ya yatanda baba... o... mənimlə pis şeylər edirdi... — Enn utandığından göz yaşlarını saxlaya bilmədi. — O... mənim... toxunurdu... yəqin, nə demək istədiyimi başa düşürsən... və məni... onun... toxunmağa məcbur edirdi. O mənə tapşırırdı ki, bu barədə heç kimə deməyim, mən də demirdim. O vaxtdan bu günədək tez-tez yuxuda kabuslar görürəm.

Enn başını dostunun çiyninə qoyaraq, ağlamağa başladı. Hizer də burnunu çəkə-çəkə rəfiqəsini qucaqladı.

— Yazıq Eni... — o, kədərli səslə dedi. — Nələr yaşadığını bilmirdim. Çox təəssüf edirəm!

Onlar bir neçə dəqiqə birlikdə oturub ağladılar.

— Bu, nə qədər davam etdi? — nəhayət, Hizer göz yaşlarını silərək soruşdu.

— Təxminən üç il, — Enn cavab verdi, — Sonra babam ağır xəstələndi. O, bir müddət qocalar evində yaşadı, iki il əvvəl isə dünyasını dəyişdi. Valideynlərimə bu barədə bir söz də demədim — deyə Enn davam etdi, — çünki cəzalandırılacağımdan qorxurdum. Düşündüm ki, günah özümdədir.

— Eni, axı o vaxt sən uşaq idin, — Hizer etiraz etdi. — Bütün günah babandadır. Uşaqlarla belə şeylər etmək olmaz.

— Bəs onda nə üçün baş verənlərə görə özümü günahkar hiss edirəm?

Hizer bir anlıq düşündü:

— Sənə nə deyəcəyimi bilmirəm, bəlkə, Cenni bilir?

Cenni Şou düşərgədə onların ruhani müəllimi idi.

O, həyat yoldaşı Daqla birlikdə qızların getdiyi məbəddə gənclərlə işləyən könüllülər idi. Qızların hər ikisi Cennini özlərinə Məsihdə böyük ruhani bacı hesab edirdi.

— Mən bu barədə Cenniyə danışa bilməyəcəyəm, — Enn qaşlarını çataraq dedi.

— Yaxşı ki, sən mənə kabusların və baban haqqında danışdın, — Hizer rəfiqəsini ruhlandırdı. — Mən həmişə yanında olacağam və sənin üçün dua edəcəyəm. Amma mənə elə gəlir ki, bunun öhdəsindən necə gəlmək barədə Cenni ilə məsləhətləşmək yaxşı olardı. Biz onunla birlikdə danışa bilərik.

Enn bu sözdən səksəndi. Lakin buna baxmayaraq, o, Hizerin haqlı olduğunu bilirdi. Çünki qızlar gənclər qrupuna qatılandan bəri Cenni Şou onlar üçün ruhani güc mənbəyi olmuşdu.

— Bəlkə onun vaxtı olmayacaq — deyə Enn zəif şəkildə mübahisə etməyə çalışdı.

— Sən mənə onunla nə vaxt danışmağa hazır olduğunu de. Qalanını özüm həll edəcəyəm.

Dəhşətli sirrini Hizerə açmaq Enn üçün nə qədər çətin olsa da, özünü yaxşı hiss etdi. Hizer rəfiqəsini dinləyəndən və onunla birlikdə ağlayandan sonra sanki onun çiynindən ağır bir yükü götürmüşdü. Əgər Cenni ilə danışmaq Ennə daha çox rahatlıq gətirəcəksə, nə etmək olar, o, bunu etməyə hazırdır.

— Yaxşı — Enn dedi, — Mən Cenni ilə danışmağa razıyam, ancaq sənin yanımda olmaq şərti ilə.

Hizer gülümsündü:

— Əlbəttə! Axı biz dostuq.

Hizer Cennidən nahardan sonra boş vaxtı olanda onlarla söhbət etməsini xahiş etdi, Cenni də razılaşdı. Başqa uşaqlar at sürənə qədər onlar qaldıqları balaca evdə görüşdülər.

Enn Hizerin əlindən tutaraq, Cenniyə pis yuxularına səbəb olan uşaqlığının ən kədərli xatirələrindən danışdı. Cenni onu qorxunc detallara varmağa məcbur etmədən çoxlu suallar verdi. Enn danışa-danışa göz yaşlarını saxlaya bilmirdi. Lakin Hizer və Cenni onu dəstəkləyirdilər.

— Heç nə olmaz, Enn, ağla, — deyə Cenni onu ruhlandırdı.

— Sənə ürəyini boşaltmaq lazımdır. Biz sənin yanındayıq.

Hizer və Cenni də doluxsundular. Bir qədər sakitləşəndən sonra Cenni dedi:

— Babanla «gizli oyun»larda başına gələnlərin adı var. Nə demək istədiyimi başa düşürsən, Enn?

Enn Cenninin nə demək istədiyini yaxşı başa düşürdü. Lakin o, cavab verməkdən çəkindi. Çünki bu, o qədər dəhşətli və iyrənc idi ki...

Sonda başını tərpətdi.

— Onda mənə babanın sənə nə etdiyini de, — deyə Cenni təkid etdi.

Enn üçün bu sözlər qəbulolunmaz və təhqiredici sözlərə bərabər idi. O onları dilinə gətirmək istəmirdi. Amma Cenni tərəfindən yumşaq şəkildə bir daha təhrik olunanda dilləndi:

— Babam... məni zorlayırdı.

— Doğrudur, Enn, — Cenni təsdiqlədi. — Bunu başa düşməyin vacibdir. Valideynlər, nənələr, babalar və digər böyüklər sənə qayğı göstərməli və səni qorumalıdır. Babanın başqa vaxtlarda nə qədər mehriban və qayğıkeş görünməsinin əhəmiyyəti yoxdur. Onun şəxsi həzz alması üçün sənə etdiyi şeylər cinsi istismar adlanır. Bu isə cinayətdir, Enn. Əgər baban sağ olsaydı və eyni şeyi etməyə davam etsəydi, təkid edərdim ki, sən polisə və ya uşaqların müdafiə xidmətlərinə müraciət edəsən. Çünki bu, çox ciddi məsələdir.

— Amma mənə elə gəlir ki, bu işdə mənim də qismən günahım var, — Enn göz yaşlarını saxlamağa çalışaraq qeyd etdi. — Babam deyirdi ki, mən çox qəşəngəm.

Cenni yavaşca başını tərpətdi:

— Bu sənin günahın deyil, Enn. Onun sənə nə dediyi önəmli deyil. Sənin də nə hiss etdiyin önəmli deyil. Burada sənin heç bir təqsirin yoxdur.

Cenninin sözləri Ennə elə rahatlıq gətirdi ki, sanki onun çiynindən daha böyük bir yük götürüldü.

— Bu mənim günahım deyil, — deyə Enn təkrarladı.

— Tamamilə doğrudur, — Cenni gülümsəyərək dedi. — Bil ki, bu barədə danışmaq üçün cəsarət tapdığına görə səninlə fəxr edirəm. Mən bu dəhşətli qəlb yarasından şəfa tapmağına kömək etmək istəyirəm.

— Şəfa tapmaq? — Enn təəccübləndi.— Amma bu hadisə çoxdan olub!

— İndi hər şeyi izah edəcəyəm, — Cenni dedi. — Tutaq ki, sənin qolun sınıb, ancaq bu barədə heç kimə demirsən, həkimə də getmirsən. Sonda nə olacaq?

— Yəqin ki, əl sağalacaq, ancaq sümüklər səhv bitişəcək, — Enn fərziyyələr irəli sürməyə başladı. — Bəlkə də qolum heç vaxt sağalmayacaq...

— Düzdür, — Cenni dedi. — Eyni şey sənin də başına gəlib. Sən uşaq olanda babanın alçaq hərəkətlərinə görə psixoloji travma almısan. Bəlkə zaman keçdikcə qəlbinin yarası qismən sağalıb. Amma Allah səni sevən insanların köməyi ilə iztirab çəkən qəlbinə tam şəfa vermək istəyir.

— Deyəsən, başa düşdüm, — Enn dedi.

— Ona görə istəyirəm biləsən ki, sənə kömək etmək üçün yanında olacağam. Sən mənə arxalana bilərsən, Enn.

— Mənə də, — Hizer əlavə etdi.

Cenni saata baxdı:

— Getmək vaxtıdır. Komanda oyunları başlamalıdır. Əgər ikiniz də etiraz etmirsinizsə, sabah yenə sizinlə burada görüşmək istərdim. Çünki danışılası məqamlar çoxdur.

— Mən razıyam. — Enn hazır imiş kimi dedi.

Hizer də razılaşdı.

Cenni getməzdən əvvəl Enn üçün dua etdi. Söhbətdən sonra Enn gün boyu daxilində bir növ sevinc və yüngüllük hiss edirdi. Enn həyatının ən qaranlıq səhifəsini aça bilmişdi. Onun üçün böyük əhəmiyyət kəsb edən iki insan onu sevməyə davam edirdi. Enn hiss edirdi ki, həyatında yeni dövr başlayır.

— Enn, dünənki görüşümüzdən sonra nə hiss etdin? — Cenni Şou çarpayıda Enn və Hizer ilə üzbəüz oturaraq soruşdu. Onlarla balaca evdə qalan başqa qızlar həmin vaxt göldə su xizəyi sürməyə getmişdilər.

— Hisslərim çox qarışıq idi, — deyə Enn cavab verdi. — Bəzən keçmişin xoşagəlməz xatirələri sanki qəfildən üstümə hücum çəkirdi. Xatirələrlə birlikdə məni həmin o hisslər — yəqin başa düşürsünüz — murdarlıq, qorxu, utanc hissləri də bürüyürdü. Amma digər tərəfdən, dünənki söhbətimizi xatırlayanda sevinirdim ki, kimsə mənim nələrdən keçdiyimi bilir. Özümü pis fikirlərdən yayındırmağa və diqqətimi xoş bir şeyə cəmləməyə çalışırdım. Ağlamaq tutanda isə yaxşı şeylər barədə düşünməyə üstünlük verirdim.

— Səni incidən acı xatirələrdən tez qurtulmağa çalışma, — Cenni mehribanlıqla məsləhət gördü. — İndi edə biləcəyin ən pis şey, başına gələnləri inkar etmək, unutmağa çalışmaq, ya da emosiyalarını içində boğmaqdır. Ən yaxşısı faktlara dik bax, hiss etdiklərini etiraf et və başqalarının köməyini qəbul et. Valideynlərin etiraz etməsə, məncə, yaxşı bir məsihçi məsləhətçisi ilə danışmaq faydalı olar...

Enn özünü elektrik cərəyanı vurmuş kimi hiss etdi.

— Mənim valideynlərim?! Sən bu barədə valideynlərimə bir söz də deməyəcəksən, elə deyilmi?

Cenni mehribanlıqla onun əlindən tutdu:

— Bəlkə də bu sənin üçün çətin görünür, amma baş verənləri valideynlərinə söyləməlisən. Şəfa almağın üçün bu vacibdir.

— Təsəvvür edirsən anam özünü necə hiss edəcək? Axı babam onun atasıdır.

— Yəqin, onun da təsəlliyə, dəstəyə və ruhlandırmaya ehtiyacı olacaq, — Cenni izah etdi. — Amma o səni sevir. Mən əminəm ki, anana nə qədər çətin olsa da, sənə ağrılarının öhdəsindən gəlməyə kömək etmək istəyəcək.

Enn həyəcanlandı:

— Axı mən bu barədə valideynlərimə necə danışım?

— Biz bu haqda şənbə günü, evə getməzdən əvvəl müzakirə edərik, — Cenni təklif etdi. — İstəsən, valideynlərinlə söhbət zamanı yanında olaram.

— Dəstəyə ehtiyacın olsa, mən də yanında olaram — Hizer əlavə etdi.

Ennin narahatlığı keçmədi, lakin bir qədər azaldı.

— Siz doğrudan da, söhbətdə iştirak etmək istəyirsiniz?

— Sənə köməyim dəysə, çox sevinərəm — Cenni dedi.

— Belə çətin anda tək qalmağını istəmirəm, — Hizer əlavə etdi. — Əgər yanında olmağımı istəyirsənsə, mən hazıram.

Ennin gözləri yaşardı.

— Bunu etmək mənim üçün elə də asan olmayacaq, — o dedi. — Mən hər köməyi qəbul edəcəyəm.

Hizer rəfiqəsini bərk-bərk qucaqladı.

Sonra Cenni dedi:

— Enn, nə olur olsun, sən hər vəziyyətdə ən vacib kömək mənbəyinə üz tutmalısan. Həmin mənbə — Allahın Özüdür. İstəyirəm biləsən ki, O, cinsi istismara məruz qaldığına görə səni layiqsiz hesab etmir. O, burada sənin günahının olmadığını bilir. Allah sənə qəzəblənmir və babanla etdiyin hərəkətlərə görə məyus olmur. İstəyirəm bunu biləsən. Müqəddəs Kitablarınızı əlinizə götürün, — deyə Cenni hər iki qıza müraciət etdi.

Enn və Hizer Müqəddəs Kitablarını çıxartdılar. Cenni onların hər birindən bir ayə oxumağı xahiş etdi.

— Enn, oxuyacağın ayədə Allahın sənin dərdinə necə yanaşmasından danışılır. Zəhmət olmasa, Yeşaya peyğəmbərin kitabından altmış üçüncü fəslin doqquzuncu ayəsini oxu.

Enn ucadan oxudu:

— «Onlar əziyyət çəkdikdə O da əziyyət çəkdi. Hüzurundan gələn mələk onları xilas etdi. Məhəbbəti və mərhəməti ilə Onları satın aldı. Bütün keçmiş günlərdə onları götürüb apardı».

— Allahın övladları kədərlənəndə Allah nə edir? — deyə Cenni soruşdu.

— O da kədərlənir — Enn cavab verdi.

— Bəs hansı hissləri yaşadığını bilə-bilə O sənə qarşı nə hiss edir, Enn?

— Mən kədərlənib acı çəkirəmsə, deməli, O da kədərlənib acı çəkir.

Cenni Ennə tərəf əyilərək əlavə etdi:

— Bəs sən buna necə baxırsan?

Enn fikrə getdi.

— Əgər mən ağrı çəkdiyimə görə O da ağrı çəkirsə, demək, Onun üçün əhəmiyyətliyəm. O, həqiqətən, mənim yaşadıqlarımı bilir və məni sevir.

— Doğrudur, Enn. O sənin haqqında hər şeyi bilir. Babanın sənə qarşı etdiklərinin bu illər ərzində sənə nə qədər iztirab verdiyini də bilir. Səni incidən şeylər Onu da incidir. Oxuduğumuz ayə bunları unutmamağa kömək edəcək.

— Bu ayə də çox ruhlandırıcıdır, — Hizer dilləndi.

— Cenni başını tərpətdi:

— Bəli, zəhmət olmasa, bizə Mattanın müjdəsinin on birinci fəslinin iyirmi səkkizinci ayəsini oxu.

— «Ey bütün yorğunlar və yükləri ağır olanlar, Mənim yanıma gəlin, Mən sizə rahatlıq verərəm...»

Cenni Ennə baxdı:

— Bütün bu illər ərzində daxilində daşıdığın o dəhşətli sirrə görə özünü «yorğun və ağır yüklü» olduğunu hiss edirsənmi?

— Bəli.

— Bəs İsa Məsih sənin kimi insanlara nə təklif edir?

Enn Hizerin Müqəddəs Kitabına nəzər saldı, sonra yenidən Cenniyə baxıb, dodağını yüngülcə qaçırdaraq dedi:

— Rahatlıq.

— Diqqətini yönəltmək istədiyim daha bir yer var, Enn. Bu, İbranilərə məktubun dördüncü fəslinin on beşinci və on altıncı ayələridir.

Hizer ucadan oxudu, Enn isə Müqəddəs Kitabda onu izlədi.

— «Çünki bizim Baş Kahinimiz belə deyil ki, zəifliklərimizdə bizim halımıza acıya bilməsin. Əksinə, hər cəhətdən bizim kimi sınağa çəkilmiş, lakin günah etməmişdir. Buna görə də lütfkar Allahın taxtına cəsarətlə yaxınlaşaq ki, vaxtında köməyə nail olmaq üçün mərhəmət alıb lütf tapaq».

— Demək, Allah nəinki ağrılarımı hiss edir və təsəlli verir, həm də mənə kömək edə bilər, — Enn dedi.

— Bunu başa düşmək çox vacibdir, Enn, — Cenni dedi. — Allah sənə bu çətin dövrdən keçməyə kömək etmək istəyir. Buna görə də, hisslərinlə mübarizə aparmaq üçün edə biləcəyin ən yaxşı şey — Allahla daha sıx təmasda olmaq, Ondan güc və kömək alaraq Ona güvənməkdir.

Enn başını aşağı saldı:

— Bu sahədə problemim var. Mən duaya və Müqəddəs Kitabı oxumağa az vaxt ayırıram.

— Doğrudur, Enn, — Cenni dedi. — Bu, çox kömək edir.

Daha sonra üçü birlikdə Ennin başına gələnləri valideynlərinə necə və nə vaxt danışacağını müzakirə etdilər. Cenni və Hizer onun yanında olacaqlarına söz verdilər. Bu, Enni bir qədər sakitləşdirdi. Lakin o, hələ də valideynlərinin, xüsusən də anasının şok xəbərə necə reaksiya verəcəyindən narahat idi.

Enn istəyirdi ki, hər şey elə burada da bitsin. Axı o, dəhşətli sirrini sevən dostları ilə bölüşmüşdü, onlardan təsəlli alandan sonra özünü daha yaxşı hiss edirdi. Nəyə görə o, indi dərdindən qurtula və şəfa ala bilmir? Cenni ona bunun uzun bir proses olacağını söylədi. Enn onun haqlı olduğunu bilirdi. Axı nə qədər olmasa, sınıqdan və ya əməliyyatdan sağalmaq üçün vaxt lazımdır. Nəyə görə daxili yara fərqli şəkildə şəfa tapmalıdır ki? Lakin bütün bunlara baxmayaraq, bu işin yaxşı tərəfi o oldu ki, Enn bu yolu tək keçməyəcək. Vaxt gələcək, o, Cenniyə və Hizerə buna görə çox təşəkkür edəcək.

Bazar günü axşam Cenni Şou Kassidigilə qonaq gəldi. Enn onu valideynləri Cerri və Doroti ilə tanış etdi. Hizer Uells artıq onlarda idi. Enn valideynlərinə demişdi ki, düşərgədə olduqları vaxt ortaya çıxan bəzi məsələlər haqqında Cenni onlarla danışmaq istəyir.

— Düşərgədə çox gözəl vaxt keçirdik, — deyə Cenni sözə başladı. — Qızınız və digər qızlarla birlikdə vaxt keçirtmək mənə çox xoş idi. Enn çox yaxşı qızdır. Mən onu kiçik bacım kimi sevirəm.

Cerri və Doroti sevincdən nur saçırdılar.

— Biz hər il yay düşərgəsi təşkil edirik, — Cenni sözünə davam etdi. — Düşərgədə istirahət və əyləncədən əlavə, qızlara həyatın daha ciddi tərəfləri, xüsusən də öz problemləri haqqında danışmaq imkanı yaradırıq. Narahat olmayın, Enn «çətin» yeniyetmə deyil. Amma keçən həftə o, Hizerlə mənə keçmişdə yaşadığı acılardan danışdı. Mən ona bu barədə sizinlə bölüşməyi məsləhət gördüm. Hizerlə mən ona mənəvi dəstək olmaq üçün buradayıq. Buyur, Enn.

Enn gizlənmək və ya yoxa çıxmaq istəyirdi, eynilə illər əvvəl babası onun yataq otağına gəldiyi vaxtdakı kimi. O, çox narahat idi. Lakin Cenni onu ruhlandırdı. Enn dərindən nəfəs alaraq sözünə başladı:

— Ana, ata, yadınızdadırmı, həftə sonu siz tez-tez məni nənə ilə babagilə qoyurdunuz?

Cerri başını tərpətdi, Doroti isə dedi:

— Əlbəttə. Sən onlara gedəndə nənə ilə baba çox sevinirdilər. Amma sonra baba xəstələndi. Deyəsən, o vaxt sənin beş, ya da altı yaşın var idi.

Enn, sözün əsl mənasında, özünü davam etməyə məcbur etdi:

— Mən orada qalanda bir şey baş vermişdi. Bu, bir neçə dəfə olub. Mən heç vaxt bu barədə sizə deməmişəm. — Enn fasilə verib dodağını dişlədi. — Baba... məni... zorlayırdı.

Valideynlər şoka düşdülər. Onların simaları bir anda dəyişdi.

— Nə?! — ata qulaqlarına inanmayaraq soruşdu.

Enn Cennin valideynlərinə baş verənləri aydın şəkildə izah etmək barədə məsləhətini unutmamışdı.

— Mən onlarla qaldığım müddətdə üç ilə yaxın babam mənə qarşı cinsi zorakılıq edirdi. O mənə tapşırmışdı ki, bu barədə heç kimə deməyim.

Enn ağlayan anasına baxdı. O, əlini dodaqlarına qoyub, «Yox! Yox!» deyə təkrar edirdi. Atası yerində donub qalmışdı, sanki heykələ çevrilmişdi. Üzündə dəhşət ifadəsi vardı.

Enn davam etdi:

— Mən bu barədə heç kimə demədim, çünki utanırdım, həm də çox qorxurdum. Amma o vaxtdan bəri yuxuda kabuslar görürəm. Düşərgədə yenə dəhşətli yuxu gördüm. Buna görə də Hizer və Cenniyə bu barədə danışdım. Bunun çox çətin olacağını bilsək də, Cenni mənə bu barədə sizə danışmağı məsləhət gördü. Məni izləyən kabusdan qurtulmaq üçün sizin köməyinizə ehtiyacım var.

— Sən bu barədə bizə danışmalıydın, Enn, — atası kədərli səslə dedi.

— Qorxurdum, ata. Burada qismən günahkar olduğumu düşünürdüm. Həm də problem istəmirdim. Üstəlik, babam demişdi ki, bu bizim kiçik sirrimizdir. Mən də ona inanmışdım.

Otağa sükut çökdü. Ennin anası sakitcə ağlayırdı, atası sarsılmış vəziyyətdə susurdu. Valideynlərinin bu xəbəri necə qəbul etdiyini görən Enn göz yaşlarını silirdi. Hizerlə Cenni isə ürəyində dua edirdilər.

Nəhayət, atası yerindən qalxıb qızının qarşısında diz çökərək, ağlaya-ağlaya dedi:

— Qızım, yanında olmadığıma və səni qoruya bilmədiyimə görə çox peşmanam! Sən buna layiq deyildin. Burada sənin heç bir təqsirin yoxdur. Sənə görə özümü pis hiss edirəm, səni çox sevirəm...

Onlar qucaqlaşıb birlikdə ağlaşdılar. Doroti da onlara qoşuldu. Cenni ilə Hizer onlara baxıb göz yaşlarını sildilər.

Bir neçə dəqiqədən sonra Cenni ayağa qalxıb dedi:

— Məncə, sizin danışacaq çox şeyiniz var. Ona görə də biz gedək. Mən Ennə məsləhət gördüm ki, sizinlə birlikdə yaxşı bir məsləhətçiyə müraciət edəsiniz. Bəlkə pastor O’Nill kimisə məsləhət görər.

— Yaxşı fikirdir, — Cerri əl dəsmalı ilə göz yaşlarını silərək dedi.

— Dərin qəlb yarasının sağalması üçün sizə və Ennə vaxt lazım olacaq, — Cenni davam etdi. — Hər birinizin təsəlliyə, dəstəyə və ruhlanmaya ehtiyacı olacaq. Daqla mən sizə hər cür kömək etməyə hazırıq. Ennin isə gözəl dostu Hizer var. İnanıram ki, zamanla Allah Ennə və sizə baş verənlərin nəticələrindən şəfa tapmağınıza kömək edəcək.

Cenni ucadan dua etdi, sonra Hizerlə birlikdə Kassidi ailəsi ilə vidalaşdılar. Enn onları qapıya qədər yola saldı.

— Söhbət zamanı yanımda olduğunuz üçün çox sağ olun, — Enn dedi. — Sizsiz mən bacarmazdım.

— Dəhşətli sirdən qurtulduğuna görə sevindik. — Cenni dedi.

Hizer gülümsədi və razılıq əlaməti olaraq başını tərpətdi.

— İşə bir bax! — Enn dedi. — Mən pis yuxu görəndə Hizer yanımda olmasaydı, hər şey olduğu kimi qalacaqdı. Sən də, Cenni, səninlə danışmaq lazım olanda yanımızda idin. Həyatımda olduğunuz üçün Allaha elə minnətdaram ki!

— Bizim bir-birimizə ehtiyacımız var, — Cenni qızlara xatırlatdı. — Tanrı bizi bu cür yaradıb. Bizim başqa insanların təsəllisinə, dəstəyinə və ruhlandırmasına ehtiyacımız var. Tanrı bizim əziyyət çəkməyimizi və təkbaşına şəfa tapmağımızı istəmir.

Enn gülümsədi:

— Onda istəyirəm ki, siz mənim bacım olasınız ki, biz həmişə bir yerdə olaq.

Onlar gülüşdülər, sonra bir daha qucaqlaşaraq sağollaşdılar.

Coş Makdauell Amerikada tanınmış vaiz, yazıçı, eləcə də dünyanın müxtəlif yerlərində müjdəçilik və şagirdliklə məşğul olan «Campus Crusade for Christ» beynəlxalq missioner təşkilatının nümayəndəsidir. O, 128 dilə tərcümə edilmiş 150-dən çox kitabın müəllifi və həmmüəllifidir. Coş və həyat yoldaşı Dotti təxminən yarım əsrdir ki, evlidir. Onların dörd övladı və on nəvəsi var.

Ed Styuart bir çox məsihçi kitabının müəllifi və həmmüəllifidir. Böyük yazıçılıq təcrübəsinə malik olan Ed Styuart Coş Makdauell ilə birlikdə gənclər üçün bədii ədəbiyyat üzərində çalışmışdır. Sonradan böyüklər üçün də dörd triller-romanı yazmışdır. Ed və həyat yoldaşı Kerolun iki böyük övladı və dörd nəvəsi var.